Verslag van de bezinning derdes

Elk nieuw schooljaar trekken we met de leerlingen van de derdes van onze school richting Tongerlo op sportieve bezinningsdagen.

We willen hen de kans geven om in een nieuwe klasgroep elkaar, maar ook zichzelf, beter te leren kennen en het fundament te leggen van een stevige en toffe groep. Vriendschap en samenhorigheid… daar kan je samen aan bouwen.

Deze doelstelling proberen we te realiseren met de hulp van een aantal enthousiaste oud-leerlingen, grote broers en zussen. We zijn hen zeer dankbaar daarvoor. Dat het een geslaagd project is van onze school kunnen we lezen in enkele verslagjes van de leerlingen. Ze kregen de opdracht om het evangelieverhaal uit de viering in Tongerlo, over de parabel van de zaaier, te verwerken in hun verhaal.

Terugblik op de bezinningsdagen 6-8 september 2017

1. Ik vond de bezinningsdagen met de klas heel leuk. Ik denk dat onze klasgroep elkaar beter heeft leren kennen. We zullen elkaar helpen doorheen het schooljaar. Ik hoop in de grond van mijn hart dat de zaadjes niet tussen de distels zullen vallen. Daarmee bedoel ik dat we elkaar geen pijn gaan doen, geen ruzie maken en niemand pesten. Maar toch ben ik bijna helemaal zeker dat de zaadjes op de goede aarde gaan belanden. Ik bedoel dat we een toffe , leuk , gezellige… klasgroep gaan worden. Dat we elkaar helpen, elkaar begrijpen en nog zoveel meer. In goede dagen, maar ook als iemand eens een slechte dag heeft. Dat we samen groeien en samen door dit schooljaar heen gaan.

2. In het begin wist ik niet goed wat ik van de bezinningsdagen moest verwachten. Maar ik merkte al vanaf de eerste dag dat het heel leuk ging worden. Het concept was ook heel goed, de afwisseling van sport- en werkmomenten was ideaal. Het moment dat mij het meeste bijblijft is toen mijn groep me aanmoedigde bij het lopen. Dat deed me beseffen dat ik zeker geen ‘distel’ mag zijn voor anderen (de zaadjes). Wat mij ook bijblijft tijdens het werkmoment is dat we respect moeten hebben voor elkaar en voor de leerkrachten. Als we dit vergelijken met ‘het zaad op de rotsachtige grond’, dan zal het belangrijk zijn om tijdens dit schooljaar echt en blijvend respect te hebben en het niet gewoon te zeggen zonder het te doen. Voor de rest vind ik het echt een heel leuk initiatief om elkaar beter te leren kennen!

3. Het samenwerken in groepjes om elkaar beter te leren kennen en te leren appreciëren, was fijn. Zo kan je een sterkere band opbouwen met de andere leerlingen uit het groepje. Op die manier valt het zaad op de goede aarde en kunnen er mooie en stevige wortels groeien, m.a.w. nieuwe vriendschappen ontstaan of bestaande nog hechter worden.
Als er iemand voor de één of andere activiteit minder goed meewerkte, moest daar aandacht aan besteed worden, zodat hij of zij niet zoals het zaad op rotsachtige grond zou worden. Zo niet zou die geen goede wortels kunnen krijgen en dreigen uit de groep te vallen.

4. Om er samen een leuk schooljaar van te maken, moeten we allemaal goed overeen komen. Dat is mogelijk als we eerlijk en vriendelijk zijn tegen elkaar, maar dat is niet altijd zo evident. We zijn allemaal jong en in het begin moeten we eerst nog uitbloeien. Laten we zeggen dat we zaadjes zijn, sommige van ons vallen tussen de distels. We durven niet opkomen voor onszelf en als we er niets voor doen, zouden we uiteindelijk verstikken en geen plant kunnen worden. Dus we moeten voor onszelf kunnen opkomen en anderen niet pesten. Als iedereen er op zou letten om goed overeen te komen met elkaar, dan zouden we een leuk schooljaar tegemoet gaan en dan zouden we allemaal zaadjes op de goede grond zijn en uitbloeien en een mooie plant worden.

5. Toen we met de bus naar Tongerlo vertrokken op woensdag wist ik niet goed wat ik moest verwachten. Ik had ook geen idee wat de zogezegde ‘werkmomenten’ zouden inhouden. Maar eerlijk gezegd was dat echt leuk! In combinatie met de sportmomenten was het perfect om elkaar te leren kennen. Ik voelde dat we waren zoals zaadjes in de goede, vruchtbare grond: we werden 1 klasgroep en leerden samen met de grote broers en zussen de positieve en negatieve kanten van de personen in ons groepje kennen. Het moment dat we ’s avonds een kaarsje aanstaken voor elkaar zal mij altijd bijblijven. Zo zijn we niet als de zaadjes die tussen de distels terechtkomen en verdrongen worden: niemand wordt uitgesloten, en ik hoop dat dat ook niet zal gebeuren in de klas. Zo kunnen we er een heel tof schooljaar van maken!

6. De bezinningsdagen waren super leuk; we leerden elkaar beter kennen, we deden leuke activiteiten, gebaseerd op vertrouwen, samenhorigheid, sfeer, leergierigheid en eerlijkheid. Onze klas werd langzaam maar zeker een echte klasgroep. Een klasgroep waarin elke leerling in de goede aarde valt, zo werd onze vreugde in vriendschap ook vermenigvuldigd. We voelen ons thuis bij elkaar en we proberen geen distels voor mekaar te zijn. Want wanneer je een distel bent maak je het leven van je medeleerlingen zuur, je bent gemeen en je kwetst je medeleerlingen. Dat willen we dus vermijden en we willen iedereen een positief gevoel geven, een gevoel van: welkom in onze klas, een gevoel van je hoort erbij! Uit de bezinningsdagen heb ik geleerd dat je iedereen moet laten groeien om zo uiteindelijk tot je ware ik te komen, we moeten leren uit onze fouten om te groeien en we moeten openstaan voor veranderingen bij elkaar maar ook bij onszelf. De laatste avond van de bezinningsdagen zal me nog heel lang bijblijven, er was nog een kort bezinningsmoment voor het slapengaan: we zaten in een kring rond allemaal kaarsjes, we voelden ons één, iedereen durfde zijn emoties te laten zien, het was niet erg om eens een traantje te laten, we voelden ons verbonden met elkaar en we leefden mee met het verdriet en de pijn van anderen, een echte klas was geboren: 3LA/3LB. En ik was 1 van de 23, blij om in zo een toffe groep les te krijgen, een heel jaar lang!